I OGÓLNOPOLSKI KONGRES DLA
NAUCZYCIELI EDUKACJI WCZESNOSZKOLNEJ

TEMATY, KTÓRE PORUSZYMY

• Od 1 września 2026 r. do klas 1 wchodzi nowa podstawa programowa — co to oznacza dla nauczyciela, który jednocześnie pracuje, realizując różne podstawy w tej samej szkole?
• Jakie działania dotyczące profilaktyki uzależnień behawioralnych i zdrowia psychicznego dzieci wdrożyć w codziennej pracy szkoły?
• W jaki sposób wymagania dotyczące higieny cyfrowej i odpowiedzialnego korzystania z technologii wpływają na decyzje podejmowane w klasie – w tym stosowanie ekranów w procesie dydaktyczno-wychowawczym?
• Co zmiany oznaczają dla nauczyciela pracującego z uczniami bez orzeczeń, ale z widocznymi trudnościami – i jak wykorzystać nowe wytyczne jako wsparcie w rozmowach z dyrekcją i rodzicami?
• Reforma kładzie nacisk na sprawczość, kompetencje przekrojowe i uczenie przez doświadczenie — jak przełożyć te założenia na realną lekcję w klasie 1–3, przy 24 uczniach i ograniczonym czasie pracy?

METODY PRACY I ĆWICZENIA

• Przejdziemy krok po kroku przez harmonogram Reformy26 — pokażemy, co obowiązuje od 2026 r., co ma charakter fakultatywny, a co dotyczy kolejnych etapów edukacji. Wskażemy również, na czym naprawdę warto się skupić.
• Omówimy, jak realnie wdrożyć „uczenie przez doświadczenie” i kompetencje przekrojowe w klasach 1–3 — bez nadmiernego obciążania nauczyciela dodatkowymi przygotowaniami.
• Wprowadzenie elementów pracy projektowej w edukacji wczesnoszkolnej — omówimy, co wprowadzenie elementów pracy projektowej oznacza w praktyce dla klas 1–3 oraz jak przygotować się na zmianę organizacji pracy.

CASE STUDY

W tej samej szkole funkcjonują oddziały pracujące jeszcze według dotychczasowej podstawy programowej. Nauczycielka klasy 3 musi równolegle realizować inne wymagania organizacyjne i programowe. Jak w takiej sytuacji efektywnie zarządzać pracą?

WYZWANIA

• Jak rozpoznać w codziennym funkcjonowaniu ucznia sygnały trudności neurorozwojowych (ADHD, spektrum autyzmu, dysleksja) i przełożyć je na praktyczne działania dydaktyczno-wychowawcze w klasach 1–3?
• W jaki sposób zorganizować pracę w klasie, w której są jednocześnie uczniowie neuroróżnorodni i neurotypowi, tak aby dostosowania wspierały całą grupę, a nie tylko pojedyncze dzieci?
• Jak rozpoznać trudności wynikające z przeciążenia sensorycznego i regulacji emocji u dzieci oraz odróżnić je od zachowań intencjonalnych?
• Jak uniknąć działań, które nieświadomie nasilają trudności uczniów (np. nadmierne bodźcowanie ekranami, niewłaściwe systemy nagród) i czym je zastąpić?

METODY PRACY I ĆWICZENIA

• Omówimy rozwiązania z zakresu uniwersalnego projektowania środowiska klasy – takie jak organizacja przestrzeni, ograniczanie bodźców, przerwy regulacyjne, strefy wyciszenia czy narzędzia wspierające koncentrację, które służą całej klasie.
• Otrzymasz przykładowy scenariusz zajęć o neuroróżnorodności dla klas 1–3, wspierający budowanie akceptacji i zrozumienia różnic indywidualnych bez etykietowania uczniów.
• Dowiesz się, jak współpracować z pedagogiem i psychologiem szkolnym w codziennej pracy – jak formułować potrzeby, jak szukać wsparcia i kiedy konieczna jest pogłębiona diagnoza.
• Omówimy, jak w sposób bezpieczny i wspierający rozmawiać z klasą o trudnych zachowaniach rówieśników, tak aby budować atmosferę akceptacji i bezpieczeństwa.

CASE STUDY

• Uczennica klasy 3 – cicha, wycofana, bez wyraźnych trudności w nauce. Pedagog szkolny zauważa jednak objawy maskowania trudności i silne napięcie po sytuacjach społecznych. Jak mogą wyglądać mniej oczywiste objawy spektrum autyzmu u dziewczynek w edukacji wczesnoszkolnej?

WYZWANIA

• Jak reagować, gdy dziecko wybiega z klasy, chowa się pod ławką, rzuca przedmiotami lub odmawia wykonania jakiegokolwiek polecenia?
• Jak rozpoznać, kiedy za trudnym zachowaniem stoi przeciążenie emocjonalne, kryzys rodzinny, lęk lub trudności neurorozwojowe?
• Jak reagować na zachowania agresywne wobec rówieśników i nauczycieli, jednocześnie dbając o bezpieczeństwo całej klasy i relację z dzieckiem?
• Jak rozmawiać z rodzicami po trudnym incydencie?

METODY PRACY I ĆWICZENIA

• Poznasz prosty model interwencji: co zrobić w pierwszych minutach kryzysu, jak zabezpieczyć klasę, jakich komunikatów używać i czego unikać, aby nie eskalować trudnej sytuacji.
• Przeanalizujemy najczęstsze sytuacje wyzwalające kryzys u dzieci w klasach 1–3: konflikty rówieśnicze, przeciążenie sensoryczne, rozwód rodziców, śmierć bliskiej osoby, zmianę szkoły czy trudności adaptacyjne.
• Otrzymasz gotowe scenariusze działania w sytuacjach zgłaszanych przez nauczycieli: dziecko rzuca przedmiotami, wychodzi z sali, wpada w silne emocje podczas pracy w grupie, atakuje rówieśnika, płacze bez wyraźnego powodu lub całkowicie wycofuje się z kontaktu.
• Dowiesz się, jak przeprowadzić rozmowę po trudnej sytuacji z uczniem, aby wzmacniać poczucie bezpieczeństwa, odpowiedzialności i gotowość do współpracy.

CASE STUDY

9-letni chłopiec bez orzeczenia, prowokowany przez rówieśników, podnosi krzesło i nie reaguje na polecenia. Ucieka pod ławkę. W rozmowie z wychowawcą wychodzi na jaw, że rodzice są w trakcie rozwodu. Jak zareagować natychmiast, nie eskalując sytuacji – i jak porozmawiać z rodzicami, którzy twierdzą, że w domu takich zachowań nie ma?

WYZWANIA

• Jak rozmawiać z rodzicem, który nie dostrzega trudności dziecka?
• W jaki sposób prowadzić rozmowę o potrzebie diagnozy, gdy rodzic obawia się etykietowania dziecka, nie rozumie znaczenia opinii lub orzeczenia albo bagatelizuje problem?
• Jak reagować, gdy rodzic podważa decyzje nauczyciela, kwestionuje zgłaszane trudności lub grozi skargą do dyrektora, kuratorium czy organu prowadzącego?
• Jak współpracować z rodzicem, który deklaruje wsparcie, ale nie realizuje zaleceń specjalistów i nie podejmuje działań rekomendowanych przez szkołę?

METODY PRACY I ĆWICZENIA

• Otrzymasz gotowe schematy rozmów dotyczących najtrudniejszych sytuacji szkolnych: potrzeby diagnozy, trudnych zachowań ucznia, niewdrażania zaleceń poradni oraz konfliktów między rodzicem a szkołą.
• Dowiesz się, jak mówić o trudnościach dziecka na podstawie faktów i obserwacji, bez oceniania i etykietowania, tak aby rodzic usłyszał komunikat i był bardziej otwarty na współpracę.
• Omówimy, jak prowadzić pierwsze spotkania z rodzicami oraz jak ustalać jasne zasady współpracy, które pomagają zapobiegać nieporozumieniom i konfliktom w trakcie roku szkolnego.
• Poznasz praktyczne techniki komunikacji wspierające współpracę z rodzicem, w tym elementy aktywnego słuchania, komunikacji opartej na potrzebach oraz stawiania granic w sytuacjach konfliktowych.

CASE STUDY

Wychowawczyni klasy drugiej od kilku miesięcy obserwuje u ucznia trudności z koncentracją, impulsywność i częste konflikty z rówieśnikami. Rodzice słyszą te informacje podczas każdego spotkania, ale bagatelizują problem. Jak przygotować rozmowę, przedstawić swoje obserwacje i zachęcić rodziców do podjęcia dalszych działań, nie psując relacji i nie doprowadzając do konfliktu?